| Περίληψη: | Ο 21ος αιώνας αποτελεί ένα κομβικό σημείο του πλανήτη με το περιβάλλον να δέχεται συνεχείς πιέσεις από τους τρόπους με τους οποίους λειτουργεί ο σύγχρονος πολιτισμός μας και η ναυτιλία συμβάλει σημαντικά στον τομέα αυτό.
Τουλάχιστον το 90% των αγαθών παγκοσμίως μεταφέρονται μέσω υδάτινων γραμμών με την χρήση ενός στόλου 120.000 εμπορικών πλοίων που συντηρούν την ροή των πολιτισμών. Χάρης το ναυτικό εμπόριο διατηρείται η οικονομική ευημερία των ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών. Η κατάσταση αυτή δημιουργήθηκε με γνώμονα την παγκοσμιοποίηση και του ελεύθερου εμπορίου σε όλο τον κόσμο με τις εισροές και εκροές προϊόντων από χώρα σε χώρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την συνεχή εξάρτηση για μεγάλα μεταφορικά μέσα που έχουν την δυνατότητα καλύψουν τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες της μοντέρνας κοινωνίας.
Ωστόσο , η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων του περιβάλλοντος και η μόλυνση που δημιουργείται από την χρήση βαρέων καυσίμων και μη-περιβαλλοντικών πρακτικών διχάζει την διεθνή κοινότητα. Με αφορμή αυτό , διεθνείς οργανισμοί , συνέδρια και κυβερνήσεις θεσπίζουν ολοένα και πιο αυστηρά μέτρα και νομοθεσίες για την προστασία του περιβάλλοντος. Κατά συνέπεια , ωθείται συνεχώς η βιομηχανία του ναυτικού εμπορίου να αναζητήσει και να υιοθετήσει πρακτικές για την μετρίαση του αποτυπώματος που μεταφέρει στο οικοσύστημα χωρίς να επηρεάσει τις επιχειρηματικές ροές.
Στην βιβλιογραφική αυτή εργασία , προσδιορίζονται και αναλύονται οι τρόποι για την επίτευξη των στόχων αυτών. Διευκρινίζονται οι κανονισμοί που θεσπίζονται για την προστασία του περιβάλλοντος και τοποθετείται η έννοια της βιώσιμης πράσινης ναυτιλίας. Τέλος , γίνεται εκτεταμένη αναφορά στους πιο πιθανούς “αντικαταστάτες” των τωρινών καυσίμων που χρησιμοποιούνται και παρουσιάζονται μερικές πράσινες πρακτικές διαχείρισης επί του πλοίου.
|
|---|
